Тое, што апазіцыянерам трэба быць асцярожнымі і сцерагчыся правакацый, гэта зразумела. Раней апазіцыянераў "зачынялі" таму, што яны толькі і рабілі, што лаяліся мацюком у грамадскіх месцах. Цяпер падобна шукаюцца іншыя спосабы ўздзеяння.

  Незразумелы інцыдэнт адбыўся з актывістам "Маладога Фронту" Былінскім Сямёнам. Падчас яго паездкі ў  Віцебск, у Фаніпале  да Сямёна ў купэ падсеў прадстаўнічы мужчына, гадоў 50. Удваіх яны даехалі да Віцебску.

   Па прыездзе ў Віцебск, апынулася, што ў мужчыны "знік"  кашалёк. Была выкліканая міліцыя.  Пачаўся надгляд. Але ў Сямёна асабістых рэчаў  абсалютна не было. Не было з сабой сумкі з рэчамі, пакета, нават кашалька. Таму надгляд Сямёна абмежаваўся праверкай яго кішэняў. Мужчына прапанаваў міліцыі і правадырам абшукаць вагон. Сямёна папрасілі пачакаць у суседнім купэ, а міліцыя пачала правяраць вагон. І тут у суседнім купэ, ад купэ, дзе адбыўся крадзеж, знаходзіцца кашалёк, загорнуты ў цэлафанавы пакет, у якім выдаецца бялізна. Усе грошы ў кашальку былі ў захаванасці.  Па словах правадыра, у гэтым купэ ехала чыгуначнае начальства, падазраваць іх у крадзяжы кашалька было бы абсурдна.  На гэтым інцыдэнт быў вычарпаны, і ўсё разыйшліся па сваіх справах.

  Але па словах Сямёна, усё не так проста.

  Засталося не высветленым, як мог кашалёк са ўсімі грашыма апынуцца ў суседнім купэ?

  Чаму мужчына, у якога "выкралі" кашалёк, стаў нервавацца, калі кашалёк быў знойдзены, хоць па логіцы ён павінен быў цешыцца, што знайшліся яго грошы ў цэласці і захаванасці?

Што значыла фраза мужчыны "Я не жадаю тут ні якіх правакацый і прапаноўваю разыйсціся"?

Сямён  падазрае, што кашалёк павінен быў знайсціся ў яго асабістых рэчах, але асабістых рэчаў у Сямёна не было, мужчына проста закінуў яго на паліцу ў суседняе купэ, у надзеі, што хлопца можна будзе абвінаваціць у тым што ён яго схаваў, пасля чаго абвясціў аб згубе і выклікаў міліцыю.  Так ён выконваў, нечае заданне. Але кашалёк знайшоўся не ў Сямёна ў яго асабістых рэчах  і абвінаваціць Сямёна было не проста. З купэ Сямён практычна не выходзіў, а тут у справу яшчэ ўмяшаўся адзін з паважаных людзей г.Баранавічы - Болбат Вячаслаў Парфір'евіч ( старшыня рэгіянальнага прадстаўніцтва Беларускага Хельсінскага Камітэта), які добра ведаў Сямёна і апынуўся на месцы інцыдэнту з маральнай падтрымкай у карысць Сямёна.