Каждую среду
Сделай 3-10 копий и раздай друзьям или оставь в любом общественном месте (кафе, автобус, банк и т.п.)
e-mail: bylinskis@gmail.com; - Прэс-служба Баранавіцкай філіі Маладога Фронту, а таксама інфармацыйны аддзел Баранавіцкай філіі Маладога Фронту. Пытаньні па сайце, абмену спасылкамі й інш.
Падпісацца
Сяброўскія сайты
| На чыім вы боку, Валянцін Алегавіч? |
 Адкрыты ліст старшыне Вярхоўнага суду Рэспублікі Беларусь У.О.СукалаПаважаны Валянцін Алегавіч! Звяртаюся да Вас з-за таго, што ўзначаленая Вамі судовая ўлада не толькі адкрыта не выконвае свае канстытуцыйныя абавязкі, але і не меней адкрыта займаецца антыканстытуцыйнай дзейнасцю. Праілюструю гэта прыкладамі, запазычанымі з уласнага досведу. 10 верасня 2008 года я звярнуўся ў Баранавіцкі гарвыканкам з заявай аб правядзенні пікетавання 27 верасня 2008 года з мэтай выраза пратэсту супраць недэмакратычнасці правядзення парламенцкіх выбараў. У заяве, у прыватнасці, паказвалася, што для забеспячэння грамадскага парадку і бяспекі пры правядзенні пікетавання будзе складзены дамова з Баранавіцкім ГАЎС. Медыцынскае забеспячэнне мерапрыемства будзе забяспечана ўласнымі сіламі, для чаго ў складзе пікетчыкаў будзе знаходзіцца лекар А.Б.Галькевіч з медыцынскай аптэчкай. Уборка тэрыторыі пасля правядзення на ёй пікетавання будзе праведзеная арганізатарам пікетавання. Карацей, заява было аформлена ў поўнай адпаведнасці з Законам Рэспублікі Беларусь «Аб масавых мерапрыемствах у Рэспубліцы Беларусь». Аднак лістом за подпісам намесніка старшыні Баранавіцкага гарвыканкама Д.А.Костюкевіча мне ў дазволе на пікетаванне было адмоўлена. У якасці адзінага чынніку паказвалася, што медыцынскае забеспячэнне мерапрыемства ўласнымі сіламі супярэчыць рашэнню Баранавіцкага гарадскога выканаўчага камітэта ад 17.01.2006 г. № 4 «Аб парадку правядзення ў г. Баранавічы масавых мерапрыемстваў». Пункт 3 гэтага нарматыўнага прававога акту абавязвае заяўнікоў складаць дамовы з юрыдычнымі асобамі на забеспячэнне грамадскага парадку і бяспекі, на медыцынскае абслугоўванне мерапрыемства і ўборку тэрыторыі пасля правядзення мерапрыемства. Іншых чыннікаў высунута не было. Гэтая адмова я абскардзіў у судзе Баранавіцкага раёна і горада Баранавічы. Падставай для скаргі паслужыла тое, што гарвыканкам адмовіў у дазволе на падставе нормы, супярэчнай Канстытуцыі і іншым нормам права большай юрыдычнай сілы. Выканкам не ўпаўнаважаны адмяняць прынцып волі дамовы, а таксама абмяжоўваць волю правядзення масавых мерапрыемстваў у залежнасці ад магчымасці заяўніка аплачваць навязваемыя дамовы. Таму я прасіў суд, па-першае, адмяніць рашэнне Баранавіцкага гарвыканкама аб адмове ў дазволе на правядзенне пікетавання як незаконнае; па-другое, ва ўсталяваным парадку паставіць пытанне аб прызнанні пункта 3 рашэнні Баранавіцкага гарвыканкама «Аб парадку правядзення ў г. Баранавічы масавых мерапрыемстваў» неканстытуцыйным; па-трэцяе, судовыя выдаткі аднесці на рахунак Баранавіцкага гарвыканкама. Але суд першай інстанцыі (суддзя Н.І.Сельмановіч) вырашыў, што мая скарга не падлягае задавальненню за неабгрунтаванасцю. Пры гэтым акалічнасці справы, выкладзеныя ў судовай пастанове, цалкам не адпавядаюць неабвержным доказам, наяўным у справе. Любай першакурснік юрфака ведае, што падобнае рашэнне з'яўляецца загадзя неправавым. Але тое, што зразумела нават студэнтам, незразумела нашым суддзям. Судовая калегія па грамадзянскіх справах Брэсцкага абласнога суду, разглядалая касацыйную скаргу (старшыня — Е.П.Хацько, суддзі Н.З.Чебушева і З.А.Ілюшына), у азначэнні паказала, што «фактычным акалічнасцям справы, прадстаўленым доказам судом дадзеная належная адзнака, рашэнне пастаўлена ў адпаведнасці з матэрыяламі справы і законам, таму падстаў для адмены рашэння суду судовая калегія не знаходзіць». Праўда, суд у асноўным аднавіў сапраўдныя акалічнасці справы, але затое занёс новую падставу для адмовы ў дазволе на правядзенне пікетавання: парушэнне пункта 4 рашэнні Баранавіцкага гарвыканкама «Аб парадку правядзення ў г. Баранавічы масавых мерапрыемстваў». Гэты пункт рашэння выканкама патрабуе ад заяўніка ўяўляць у гарвыканкам дакументы аб аплаце зняволеных дамоў за шэсць дзён да заяўленай даты мерапрыемства. Як бачыце, Судовая калегія здзейсніла адразу два грубіянскіх парушэння. Па-першае, суд не ў праве па сваёй ініцыятыве змяняць падставы і прадмет пазову. Па-другое, парушэнні пункта 4 проста не існавала, паколькі на момант адмовы ў дазволе тэрмін падання паказаных дакументаў у гарвыканкам яшчэ не наступіў. Нажаль, нягледзячы на гэта, старшыня Брэсцкага абласнога суду Т.І.Сучок, разглядалы наглядную скаргу, не выявіў падстаў для вынясення пратэсту па справе, паколькі «рашэннем выканаўчага і распарадчага органа ад 17.01.2006 гады прадугледжваецца рэальнае зняволенне вышэйпаказаных дамоў і аплата выдаткаў па іх». Гэта значыць ізноў вынесенае загадзя неправавое рашэнне, заснаванае на неіснуючым чынніку. Неверагодна, але факт: Вярхоўны суд таксама не захацеў узнаўлення законнасці. Ваш намеснік У.Н.Вышкевіч пакінуў маю просьбу аб вынясенні пратэсту на судовыя пастановы судоў першай і касацыйных інстанцый без задавальнення. Адзінай паказанай ім чыннікам такога рашэння абвешчана тое, што «парадак ажыццяўлення мер, звязаных з медыцынскім абслугоўваннем, вызначаны рашэннем Баранавіцкага гарвыканкама ад 17 студзеня 2006 года». Адказ, мякка кажучы, арыгінальны. Я прашу апратэставаць рашэнне Баранавіцкага гарвыканкама аб адмове ў дазволе на правядзенне пікетавання з-за таго, што яно вынесенае на падставе супрацьпраўнай нормы, і адпаведна, прашу ва ўсталяваным парадку паставіць пытанне аб прызнанні гэтай нормы неканстытуцыйнай. Але намеснік старшыні Вярхоўнага суду адмаўляе мне ў гэтым, паколькі такая супрацьпраўная норма існуе, праігнараваўшы неабходнасць яе праверкі на адпаведнасць нормам права вышэйшай юрыдычнай сілы, як таго патрабуюць пазоўныя патрабаванні, артыкул 112 Канстытуцыі Рэспублікі Беларусь і частка 3 артыкулы 21 Грамадзянскага працэсуальнага кодэкса Рэспублікі Беларусь. Смею запэўніць, ды Вы гэта і самі, безумоўна, разумееце, што калі бы ў перыяд вучобы ў інстытуце Вашы суддзі карысталіся бы такімі жа загадзя неправавымі метадамі для абгрунтавання сваіх рашэнняў, дыпламоў яны не атрымалі бы і дагэтуль. Зрэшты, я зусім не жадаю сказаць, што кваліфікацыя суддзяў гэтак неверагодна нізкая. Думаю, яны суцэль ведаюць, што дзеюць. Практычна ўжо шмат гадоў высілкамі выканаўчых і распарадчых органаў воля збораў, мітынгаў, дэманстрацый і пікетаванні, гарантаваная Канстытуцыяй, у правінцыі адмененая. І суддзі саўдзельнічаюць у гэтай справе, дэ-факта ўзаконіўшы адмену цэлага шэрагу становішчаў Канстытуцыі, уключаючы прынцып вяршэнства права. Не схаваю, я ўжо падрыхтаваў па справе аб пікетах у Баранавічах зварот у камісію ААН па правах чалавека. Але, сапраўды прызнаюся, проста сорамна з падобнымі ганебнымі для Беларусі фактамі звяртацца ў гэтак аўтарытэтную арганізацыю. Юрысты-прафесіяналы, якія працуюць у ёй, без працы ўбачаць, што Беларусь не выконвае сваіх абавязанняў, прадугледжаных Міжнародным пактам аб грамадзянскіх і палітычных правах; што замест закона тут кіруе баль вядомы ваўчыны прынцып: «Ты вінаваты ўжо тым, што жадаецца мне есці». Таму, ведаючы, што старшыня Вярхоўнага суду мае права ў наглядным парадку разглядаць любыя пастановы, акрамя пастаноў Пленума Вярхоўнага суду, я вырашыў зрабіць апошнюю спробу дамагчыся прававога рашэння справы нацыянальнымі сродкамі. Наглядная скарга на рашэнне Вашага намесніка мной ужо накіраваная ў Ваш адрас. Думаю, што правы, прадстаўленыя Вам займанай высокай дзяржаўнай пасадай, дазваляюць Вам вярнуць беларускі суд на рэйкі законнасці. Адначасна вырашыў звярнуцца да Вас праз газету. Лічу, не толькі мне цікава, на чыім боку старшыня Вярхоўнага суду: на боку закона або беззаконні. Віктар ТЯПІН, чалец Цэнтральнага Камітэта ПКБ, чалец Беларускага Хельсінкскага камітэта P.S. Адмыслова паведамляю чытачам адрас Вярхоўнага суду: 220030, г. Менск, вул. Леніна, 28. Спадзяюся, яны не прамінуць паведаміць Вам цемру прыкладаў з свайго жыцця, якія пацвярджаюць мае высновы. |